ตอนที่ 15 สิ่งที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของดันเจี้ยน ①
เช้าวันต่อมาพวกเรา 5 คนก็มารวมตัวกันที่หน้าเคนเจี้ยน
แอชทัล : โอ๊ะ นั่นมัน…
ผมสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ต่างไปจากเมื่อวาน
นั่นก็คือ… วันนี้ยูฟิเลียพกดาบศักดิ์สิทธิ์ริดิรุมาด้วย
ยูฟิเลีย : ตอนที่ชั้นบอกพวกเค้าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ท่านพ่อกับท่านแม่ก็ยอมให้ชั้นเอามันมาด้วยล่ะ
ยูฟิเลียผู้ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจทำสัญลักษณ์รูปตัว V
เอิ่มม คนในราชวงศ์ทำตาเป็นประกายเพราะสมบัติแบบนี้มัน..…
ผมชักจะสงสัยขึ้นมาแล้วว่า...ประเทศนี้ยังไหวอยู่หรือเปล่าเนี้ย
แน่นอนว่าไอ้สมบัติที่พวกเราพบเมื่อวานนี้ไม่สามารถช่วยให้สถานะทางการเงินของประเทศนี้ดีขึ้นได้หรอกนะ
เป้าหมายยังอยู่อีกห่างไกลเลยล่ะ
ยังมีเดดสเปซที่น่าสงสัยเหลืออยู่อีกสองจุด
หลังจากที่ผมได้ทำการตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว…ดูเหมือนว่าวิธีที่ผมใช้ในการเปิดทางเข้าเมื่อวานจะไม่สามารถทำได้
ยูฟิเลีย : ถ้างั้นทำลายกำแพงทิ้งไปเลยดีกว่า
กังวลมากเกินไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาสินะ
ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่ผมแต่ยูฟิเลียเองก็คิดแบบเดียวกัน
เจมี่ : แบบนั้นจะไม่เป็นไรเหรอ พวกเราจะทำยังไงถ้าเกิดว่าดาบศักดิ์สิทธิ์มันหักขึ้นมาล่ะ
ความทรงจำเมื่อวานยังคงตามมาหลอกหลอนอยู่สินะ เจมี่ถึงได้ดูหวาดระแวงอยู่
ว่าแล้วเชียว หลังจากที่ได้ยินแบบนั้น ยูฟิเลียเองก็เริ่มจะลังเลขึ้นมา
ทีไรซ่า : ดาบศักดิ์สิทธิ์และหอกแห่งพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ แต่มันเป็นอาวุธที่ถูกสร้างโดยเทพเจ้าในยุคโบราณหรือไม่ก็อะไรซักอย่าง นั่นทำให้อาวุธพวกน้ันไม่สามารถซ่อมแซมได้ ดังนั้นถ้าเกิดว่ามันหักขึ้นมาก็นับว่าเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของมนุษยชาติค่ะ
ไอริส : สมบัติที่พวกเราเจอเมื่อวานนี้เทียบไม่ได้เลยสินะ….
ทีไรซ่าพูดด้วยท่าทางจริงจังส่วนไอริสเองก็ดูจะไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่
แอชทัล : ตรงกันข้ามต่างหาก ถ้าใช้ทำลายกำแพงแค่นี้ก็ยังไม่ได้ มันคงจะไม่ถูกเรียกว่าดาบศักดิ์สิทธิ์หรอก และถ้ามันทำลายกำแพงไม่ได้จริงๆนั่นก็เป็นเพราะผู้ใช้ยังมีพลังไม่พอ ส่วนดาบน่ะมันไม่หักหรอกนะ
ยูฟิเลีย : ชั้นว่ามันก็จริงนะ ถ้าชั้นใช้มันทำลายกำแพงแค่นี้ก็ยังไม่ได้ ชั้นเองก็คงไม่มีหน้าจะเอามันไปใช้ต่อสู้กับราชาปีศาจหรอก
ยูฟิเลียดูเหมือนจะคล้อยตามคำพูดของผม
แต่จริงๆแล้วผมเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าราชาปีศาจจะแข็งแกร่งกว่ากำแพงที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้หรือเปล่า
