ตอนที่ 30 การฝึกพิเศษ ②
วันต่อมา
สุดท้ายผมก็มาที่โรห์เดนเมืองหลวงของประเทศบริตอนกับอดริกอรี่
ถึงท้องฟ้าในวันนี้มีเมฆมาก แต่พวกเราก็เริ่มปฏิบัติการกันที่คาเฟ่กลางแจ้งเหมือนเมื่อวาน
อดริกอรี่ : ท่านเข้าใจใช่มั้ยครับ พวกเราจะเล็งเฉพาะผู้หญิงที่ว่างอยู่เท่านั้น ไม่มีประโยชน์ที่จะคุยกับผู้หญิงที่ไม่ว่าง เพราะพวกเธอจะรำคาญท่านครับ
ผมพยักหน้าให้อดริกอรี่
เมื่อวานผมเองก็ได้รับประสบการณ์เรื่องนี้เหมือนกัน
ยังไงก็ตาม การที่หมอนี่รู้เรื่องนี้โดยที่ไม่ต้องลงมือ หมอนี่อาจจะเยี่ยมกว่าที่ผมคิดเอาไว้ก็ได้
ผมเริ่มมีความหวังขึ้นมานิดหน่อยแล้วล่ะ
อดริกอรี่ : อีกเรื่องนึงครับ สำหรับผู้หญิงที่เป็นเป้าหมาย ลองมองไปที่เธอคนนั้นดูสิครับ
ถ้าให้หมอนี่ชี้ให้ดูอาจจะทำให้เป้าหมายรู้ตัวได้ อดริกอรี่ก็เลยต้องส่งสายตาไปทางนั้นแทน
แอชทัล : เธอสวยมากสินะ
อดริกอรี่ : ใช่ครับ แบบนั้นไม่เหมาะครับ
แอชทัล : ไม่เหมาะตรงไหนฟะ
อดริกอรี่ : ผู้หญิงสวยมักจะคุ้นเคยกับการถูกเรียกโดยผู้ชายครับ หรือก็คือพวกเธอมีประสบการณ์สูง ถ้าท่านเลือกมือใหม่เหมือนกัน ท่านน่าจะสามารถรับมือได้ง่ายกว่าครับ
ก็ไม่ใช่ว่าผมไม่เข้าใจหรอกนะว่าหมอนี่หมายความว่ายังไง
แอชทัล : ถ้างั้น…
อดริกอรี่ : ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ผู้หญิงที่ไม่สวยก็ไม่เหมาะเหมือนกันครับ พวกเธอจะไม่ค่อยไว้ใจท่านครับ ถึงท่านจะเข้าไปคุยกับพวกเธอ พวกเธอก็คงจะคิดประมาณว่า “หมอนี่คงจะถูกเกมลงทัณฑ์หรือทำอะไรทำนองนั้นมาแหง” แน่นอนว่าท่านถ้าใช้ความระมัดระวังก็สามารถหลีกเลี่ยงเรื่องเข้าใจผิดได้ แต่ผมว่าคงจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถ้าให้ท่านเทพมารไปสนิทกับผู้หญิงที่ไม่สวยน่ะครับ
แอชทัล : อ-โอ้ววว
อดริกอรี่ออกมาราวกับรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่
หมอนี่คงจะถนัดเรื่องพวกนี้สินะ
อดริกอรี่ : ดังนั้น ท่านควรจะเล็งเป้าหมายประมาณนั้นครับ
อดริกอรี่มองไปยังผู้หญิงหน้าตากลางๆที่ดูเหมือนจะกำลังว่างอยู่
แอชทัล : เอิ่ม…
อดริกอรี่ : ครับ เธอคนนั้นหน้าตาต่ำกว่ามาตรฐานนิดหน่อยเหมือนท่านแอชทัลเลยครับ
แอชทัล : แกว่าใครหน้าตาต่ำกว่ามาตรฐานกันฟะ ข้าหน้าตากลางๆต่างหากเฟ้ย
อดริกอรี่ : งั้นเหรอครับ ผู้หญิงคนนั้นก็คิดเช่นเดียวกับท่านครับ เธอก็คงคิดว่าเธอเองก็ไม่ได้ขี้เหร่แต่หน้าตากลางๆ ถ้าความสวยมี 3 ระดับเธอคนนั้นก็อยู่ระดับกลางครับ แต่ถ้ามีมากกว่านั้นเธอคนนั้นก็อยู่ต่ำลงมาอีก ใครๆก็คงคิดแบบนั้นครับ
หมอนี่รู้ตัวหรือเปล่าฟะว่าตัวเองกำลังพูดเรื่องหยาบคายอยู่น่ะ
อดริกอรี่ : ด้วยเหตุนี้แหละครับ เธอก็คงจะสงสัยเหมือนกันว่าทำไมไม่มีผู้ชายเข้ามาทักเธอเลยซักคน เธอคงจะคิดประมาณว่า “ชั้นสงสัยจริงๆเลยว่าพวกผู้ชายตาบอดกันหมดแล้วหรือไง” และเธอน่าจะยอมคุยกับท่านง่ายๆถ้าท่านเข้าไปทักเธอครับ
ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าจริงๆแล้วเธอคิดยังไงบ้าง
แต่ตอนนี้ผมคงต้องลองเข้าไปคุยดูก่อนเท่านั้น