LDM ตอนที่ 15

ตอนที่ 15 ศักยภาพของโกเล็ม (1) โรคุโกะ : เออออ ประเด็นของเรื่องคือเคย์มะเองก็รู้สึกตื่นเต้นที่ได้อาบฉิ้งฉ่องของมีทจังสินะ เคย์มะ : เดี๋ยวดิ เรื่องนั้นเธอเข้าใจผิดแล้ว มันเป็นอุบัติเหตุต่างหากล่ะ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่เรื่องฉิ้งฉ่องรั่วไหลไปถึงหูของโรคุโกะ ผมต้องใช้อำนาจของดันเจี้ยนมาสเตอร์สั่งให้หุบปากซะ ซึ่งมันก็สามารถทำให้ยัยนี่เงียบได้ในทันทีเลยล่ะ วันนี้มาสร้างโกเล็มเพิ่มอีกดีกว่า เคย์มะ : มีท ไปเอาดินมาให้ผมอีกหน่อยสิ เอาเท่าเมื่อวานนะ มีท : ค่ะ ด้วยเหตุน้ันมีทผู้ซึ่งจำวิธีเข้าออกห้องมาสเตอร์ได้แล้วก็ออกไปข้างนอกพร้อมพลั่ว พอดีผมพึ่งจะนึกขึ้นมาได้ ผมสงสัยว่าเคลย์โกเล็ม(มินิ)นั่นทำงานได้ถึงไหนแล้วหว่า ...ใช่แล้ว ผมต้องยืนยันเรื่องนี้ก่อนเป็นอันดับแรก เคย์มะ : อืมมม ไหนดูซิ ผมเรียกหน้าจอตรวจตราดันเจี้ยนขึ้นมาจากเมนูและตรวจสอบห้องที่สั่งให้โกเล็มไปขุด เคลย์โกเล็ม(มินิ) กำลังตะกุยกำแพงอย่างสิ้นหวัง ช่างน่าชื่นชมอะไรเช่นนี้ แต่มันก็ขุดอะไรไม่ได้หรอก มือของเคลย์โกเล็มมันไม่แข็งแรงพอที่จะขุดพื้นผิวกำแพงที่เป็นหินอยู่แล้วล่ะ ผมลืมคิดไปเลยแฮะ ถ้าไม่มีอีเต้อก็คงไม่ไหวหรอก โรคุโกะ : อืมม มันจะทำตามคำสั่งไปเรื่อยๆจนกว่าจะบอกให้มันทำอย่างอื่นล่ะ เคย์มะ : แล้วมันจะทำงานต่อได้อีกนานแค่ไหนล่ะ โรคุโกะ : เอ๋ เอิ่ม ก็จนกว่ามานาจะหมดล่ะมั้ง ยังไงมันก็เป็นโกเล็มนี่นา แต่ว่าถ้ามันอยู่ในดันเจี้ยนที่มีมานากระจายอยู่หนาแน่น มันจะไม่มีวันหยุดเลยนะรู้ป่าว แบบนั้นก็สุดยอดน่ะสิ แถมยังไม่ต้องเสียค่าบำรุงรักษาด้วย ช่างสุดยอดอะไรเช่นนี้ ประสิทธิภาพอันยอดเยี่ยมของมันเกือบทำให้ผมสลบแหนะ มันเกินกว่าที่ผมคิดเอาไว้ซะอีก ถ้าเป็นแบบนี้แค่ปล่อยทุกอย่างให้โกเล็มจัดการซะ ผมก็สามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจแล้วไม่ใช่เหรอ โรคุโกะ : ไม่ ไม่ เคย์มะ โกเล็มน่ะทำงานไม่ได้เรื่องหรอก ขนาดสั่งให้ขุดรูมันยังทำไม่ไหวเลย ดูนี่สิ เคย์มะ : หืมมม ผมมองไปที่สิ่งที่โรคุโกะชี้ให้ดูบนหน้าจอ อืม มันก็ภาพเคลย์โกเล็ม(มินิ) ที่กำลังตะกุยกำแพงอยู่นี่นา...อืมมม พอดูใกล้ๆแล้วมีอะไรบางอย่างร่วงอยู่แถวนั้นด้วยแฮะ ถึงเคย์โกเล็ม (มินิ) จะกำลังข่วนกำแพงอยู่ ยังไงก็ตาม มือของมันหลุดออกไปแล้ว การใช้มือของมันในการขุดกำแพงไปเรื่อยๆทำให้มันเสียหายซะเอง แต่มันก็ยังขุดแบบโง่ๆต่อไปโดยไม่หยุด ถึงจะทำอะไรไม่ได้แล้วแต่มันก็ยังพยายามขุดต่อไป เคย์มะ : น่ากลัวเหมือนกันแฮะ… โรคุโกะ : ใช่มั้ยล่ะ รู้แล้วสินะว่าโกเล็มมันโง่ เค้าก็ไม่อยากจะพูดหรอกนะแต่มันทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะนอกจากพยายามขุดรูที่มันไม่สามารถทำได้น่ะ อืมม น่ากลัว แบบนี้น่ากลัวมาก ยังไงก็ตาม สิ่งที่ผมกำลังคิดตอนนี้มันต่างจากที่โรคุโกะคิดมากๆ ผมไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้ยิ้มแบบชั่วร้ายออกมาได้

---