ตอนที่ 203 ซ้อมต่อสุ้
ผมตัดสินใจยอมรับคำท้าประลอง
จริงๆจะให้มีทเป็นคนประลองแทนก็ได้แต่ว่าผมอยากจะทดสอบชุดโกเล็มที่บันทึกการเคลื่อนไหวของนักผจญภัยแรงค์ A (ของมีช่า) เอาไว้ด้วย
มีทกับอิจิกะต่างก็มีวิธีการต่อสู้ในแบบของตัวเองดังนั้นทั้งสองคนจึงใช้โกเล็มช่วยเพิ่มความสามารถในการเคลื่อนไหวเท่านั้น
ด้วยเหตุนั้นตอนนี้พวกเราเลยมาที่ลานกว้างด้านหลังของโรงแรม
แน่นอนว่ามีทก็มากับผมด้วย
มันคงจะเลวร้ายมากถ้าผมต้องอยู่กับบุคคลลึกลับอย่างสองคนนั้นตามลำพัง
เซ็ทซึนะ : พร้อมเมื่อไหร่ก็เข้ามาได้เลยขอรับ
เคย์มะ : ออมมือให้ผมด้วยก็แล้วกันนะ ปกติผมเป็นนักเวทที่อยู่แนวหลังน่ะ
ผมเผชิญหน้ากับเซ็ทซึนะโดยที่ไม่ถือดาบ
ในการต่อสู้คราวนี้ผมใช้ถุงมือแทนเพราะการเคลื่อนไหวของมีช่าส่วนมากจะเป็นการต่อสุ้ประชิดตัวด้วยมือเปล่า เพราะเหตุนั้นผมก็เลยใช้ดาบไม่ได้
แต่ว่าตัวของมีช่าเองอาจจะสามารถใช้อาวุธได้ด้วยเพียงแต่ว่าเธอไม่ได้แสดงการใช้อาวุธของเธอให้ผมได้เห็น
ยังไงก็ตามการใช้เวทมนต์ด้วยมันก็เป็นอีกเรื่องนึง
ว่าแล้วผมก็ร่ายเวทน้ำเพื่อเรียกลูกบอลน้ำให้ลอยออกมาเหนือพื้นดิน
เคย์มะ : ถ้าผมใช้ไฟมันคงจะอันตรายเกินไปล่ะนะ
เซ็ทซึนะ : ถึงจะเป็นการซ้อมต่อสู้แต่ว่าคุณไม่จำเป็นต้องออมมือหรอกขอรับ
เซ็ทซึนะอุ่นเครื่องด้วยการกระโดดไปรอบๆ
หน้าอกของเธอเด้งไปเด้งมา แค่ดูก็รู้สึกสนุกขึ้นมาแล้ว
ว่าแต่ทำแบบนั้นไม่เหนื่อยบ้างหรือไงนะ
เคย์มะ : ถ้างั้นผมจะลงมือล่ะนะ
เซ็ทซึนะ : อืมม เชิญลงมือก่อนได้เลย
เซ็ทซึนะยกกำปั้นขึ้นในขณะเดียวกับที่ผมยิงลูกบอลน้ำไปข้างหน้า
เรื่องการเคลื่อนไหวของร่างกายเป็นหน้าที่ของชุดโกเล็ม ส่วนผมตั้งสมาธิไปกับการใช้เวทมนต์
ถึงออกจะเหนื่อยไปซักหน่อยแต่คราวนี้ผมก็ตั้งใจเหมือนกันนะ
ผมเข้าประชิดเพื่อปล่อยหมัดใส่เซ็ทซึนะ….แบบนี้ผมต้องปวดตามเนื้อตามตัวทีหลังแหงง
แต่เซ็ทซึนะก็ป้องกันไว้ได้ด้วยกำปั้นของเธอ ส่วนลูกบอลน้ำที่พุ่งเข้ามาเธอก็ต่อยมันจนกระจายหายไปด้วยกำปั้นอีกข้าง
เซ็ทซึนะ : เฮ้ คุณเป็นนักเวทไม่ใช่หรือขอรับ
เคย์มะ : ยังไงอีกเดี๋ยวก็กลายเป็นการต่อสุ้ประชิดตัวอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง
ความสามารถของชุดโกเล็มดูเหมือนจะไม่สามารถเลียนแบบศิลปะการต่อสู้ของมีช่าที่เป็นนักผจญภัยแรงค์ A ทั้งหมดได้ อย่างมากที่ทำได้คือเลียนแบบการเคลื่อนไหวที่ไม่เร็วมากเกินไปเท่านั้น
ยังไงก็ตามตอนนี้ผมสามารถใช้ความสามารถในการต่อสู้ได้ประมาณ 50% ของมีช่า
เรื่องนี้ต้องขอบคุณการพัฒนาข้อต่อของชุดด้วยเพิ่มโอริฮารุกอนเข้าไป
เซ็ทซึนะ : ฮ่าๆๆ คุณหัวหน้าหมุ่บ้าน นี่คุณเป็นตัวอะไรกันแน่
เคย์มะ : คราวนี้ผมต้องฝืนตัวเองมากเลยนะ
กำปั้นของเซ็ทซึนะพุ่งมาที่หน้าของผม ผมพยายามจะเอียงคอเพื่อหลบกำปั้นแต่ดูเหมือนว่ามันเป็นขีดจำกัดของข้อต่อของร่างกายผมก็เลยทำให้ผมได้รับบาดเจ็บนิดหน่อย อุ๊กกก
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปร่างกายของผมต้องรับไม่ไหวแน่ บางทีผมควรจะเพิ่มความอึดให้มากกว่านี้เพื่อรองรับการเคลื่อนไหวที่บ้าคลั่งแบบนี้มากกว่าการใช้เวทมนต์สินะ
การโจมตีของเซ็ทซึนะเป็นไปอย่างต่อเนื่อง ทั้งเตะต่ำ หมุนตัวเตะ หลังมือ เอาหัวโขก (เฮดบัต) ฟันศอก แทงเข่า โอ้ววว….ผมหายใจไม่ทันแล้ว ถ้าไม่ได้การเคลื่อนไหวของมีช่ามาช่วยผมคงจอดตั้งแต่ท่าแรกแล้ว
ผมพยายามลดความเสียหายจะการปะทะด้วยการหลบการโจมตีโดยเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุดแทน อุ๊บบ...อุ๊กก
จู่ๆก็มีระยะห่างมากขนาดนี้เลยเหรอ
ตอนนี้มีระยะห่างพอสมควรระหว่างผมกับเซ็ทซึนะ ผมเริ่มร่ายเวทน้ำอีกครั้ง และ...อุ๊กก
ผมถูกขัดขวางการร่ายเวท
จริงๆแล้วผมไม่จำเป็นต้องร่ายเวทหรอกแต่ผมไม่อยากแสดงให้เธอเห็นว่าผมใช้เวทได้โดยที่ไม่ต้องร่าย
การท่องคำร่ายปลอมๆก็อาจจะมีข้อสงสัยทีหลังได้ถ้าเกิดเวทนั้นเป็นเวทที่เซ็ทซึนะรู้จัก
ในที่สุดผมก็ร่ายเวทจบและปล่อยลูกบอลน้ำพุ่งไปทางเธอแต่ว่า….
