ตอนที่ 207 เลือกซื้ออุปกรณ์เวทมนต์
วันนี้เป็นวันที่อากศดี
เซ็ทซึนะกับนายุตะต้องการพบผมกับโรคุโกะ ดังนั้นพวกเราเลยไปพบกับพวกเธอ
ผมใช้ [Super Transformation] เผื่อเอาไว้ด้วย ถึงจะดูขี้ขลาดไปหน่อยก็เถอะแต่ชีวิตผมก็สำคัญกว่าล่ะนะ
ถ้าผมตายขึ้นมาผมก็คงจะไม่ได้นอนอีก เอิ่ม ผมไม่นับว่าการตายเป็นการนอนหลับหรอกนะ
ส่วนโรคุโกะที่ไร้การป้องกัน ถ้ามีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นผมว่าจะใช้ตัวเองเป็นโล่ห์มนุษย์เพื่อปกป้องโรคุโกะ อย่างน้อยผมก็มีชีวิตสำรองจาก [Super Transformation] ล่ะนะ
เซ็ทซึนะ : ท่านโรคุโกะ คุณหัวหน้าหมู่บ้าน วันนี้เป็นวันหยุดของพวกเรา...แต่ว่าเราอยากจะขายของพวกนี้ให้กับพวกนักผจญภัยในห้องอาหารจะได้หรือเปล่าขอรับ
เซ็ทซึนะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสดชื่น และเพราะว่ามันไม่ได้อยู่ในเวลางานของเธอ เธอก็เลยอยู่ในชุดพละตามปกติ
โรคุโกะ : ได้มั้ง ชั้นไม่คิดอะไรมากหรอก แล้วเคย์มะล่ะ
เคย์มะ : เดี๋ยวก่อนสิ โรคุโกะ ต้องดูก่อนว่าพวกเธอจะขายอะไรไม่ใช่หรือไง ว่าแต่จะขายอะไรกันล่ะ
เซ็ทซึนะ : ก็พวกของที่นายุตะผลิตขึ้นมาด้วยการแปรธาตุน่ะ พวกเราว่าจะซื้อข้อมูลจากผู้กล้า เพราะงั้นช่วงนี้พวกเราเลยต้องหาเงินซักหน่อยน่ะขอรับ
การแปรธาตุของนายุตะงั้นเรอะ
สำหรับในโลกนี้การแปรธาตุหมายถึงการใช้อุปกรณ์สลักวงเวทเพื่อสร้างอุปกรณ์เวทมนต์
การขายตรงอุปกรณ์เวทถือว่าทำเงินได้ค่อนข้างดีเลยทีเดียว
เคย์มะ : ผมขอซื้อปืนเมื่อตอนนั้น 1 เหรียญทองด้วยได้มั้ย
เซ็ทซึนะ : หืมม อืมมม จะว่ายังไงดีล่ะ นายุตะจะขายมั้ย
นายุตะ : อันนั้นมัน…. อืมมม ชั้นไม่อยากขายสินค้าที่ยังไม่สมบูรณ์น่ะ
เคย์มะ : ถ้ามองว่ามันเป็นของเล่นมันก็ใช้ได้แล้วไม่ใช่เหรอ
นายุตะ : ….งั้นขอคิดดูก่อน ถ้าคราวนี้ขายของได้ไม่มากชั้นจะขายให้ก็ได้
จริงๆแล้วถึงผมจะซื้อมันในฐานะของเล่น แต่มันก็สมบูรณ์แบบเลยทีเดียว
ผมไม่ได้จ่ายหนึ่งเหรียญทองไปเฉยๆหรอกนะ เพราะมันมีบางอย่างที่น่าสนใจข้างในต่างหากล่ะ
มันอาจจะทำให้ผมได้อะไรดีๆบางอย่างก็ได้ แล้วก็ช่วงนี้ผมมีเงินเหลือเฟือด้วย
โรคุโกะ : ที่สำคัญกว่าก็คือพวกเธออยากจะขายอะไรล่ะ ขอชั้นดูหน่อยสิ ขอชั้นดูหน่อยย
นายุตะ : หลายอย่างเลยค่ะโอนเนอร์ อย่างเช่นชิ้นนี้คือ [Smoke Ball] (สโม๊คบอล)(ลูกบอลควัน) เวลากระทบพื้นมันจะปล่อยม่านควันออกมา แถมมันยังค่อนข้างถูกด้วยค่ะ แค่หนึ่งเหรียญเงินเท่านั้น
โอ้วว ใช้ 10,000 เยนในการสร้างม่านควันงั้นเรอะ
ว่าแต่มันดูอันเล็กจังเลยนะ มันมีขนาดเท่าลูกปิงปองเท่านั้น
ยังไงก็เถอะ ทำไมนายุตะถึงได้พูดอะไรที่มันสุภาพขนาดนั้นออกมาได้น่ะ
เอ๋ อย่าบอกนะว่า
นั่นเป็นคำพูดสุภาพที่จะพูดกับนายจ้างเท่านั้น
ยัยนี่ไม่ได้คิดว่าผมเป็นนายจ้างของเธองั้นเรอะ
