ตอนที่ 245 ไปเยี่ยมตระกูลเซีย
พวกเราเดินทางไปเมืองเซียด้วยเกวียนราคาถูกที่แข็งและสั่นโคตรๆ
พอแสดงบัตรเชิญให้คนที่ประตูเมืองดูพวกเราก็สามารถผ่านประตูเข้าไปได้เร็วเป็นพิเศษ
ค่าผ่านประตูรวมถึงของมีทก็ยังไม่ต้องจ่ายอีกต่างหาก พวกเราตรงไปที่คฤหาสน์ของเจ้าเมืองในทันที...ไม่สิ ก่อนอื่นพวกเราต้องไปที่ร้านแผงลอยก่อน ยังไงผมก็มาที่นี่เพื่อปฏิเสธพวกนั้นอยู่แล้วเพราะงั้นเลิกคาดหวังว่าจะได้รับการต้อนรับแบบอบอุ่นจากทางนั้นจะดีที่สุด
ผมตัดสินใจว่าจะเข้าไปหาทางนั้นในช่วงบ่ายหลังเสร็จธุระแล้วก็รีบกลับดันเจี้ยน
เคย์มะ : โอ้ นั่นร้านเนื้อเสียบไม้ย่างนี่นา กลิ่นเยี่ยมไปเลยแฮะ
มีท : ค่ะ ซื้อไปเยอะๆเลยค่ะ
เจ้าของร้าน : โอ้ว ไม่เห็นหน้านานเลยนะพี่ชาย
หืมม หมอนี่ใครอีกฟะ….โอ๊ะ ใช่แล้ว หมอนี่คือตาแก่ที่พวกเราเอาเนื้อกระต่ายมาส่งให้นี่นา
เจ้าของร้าน : วันนี้ไม่มีเนื้อกระต่ายมาขายหรอกเรอะ
เคย์มะ : อืม ตอนนี้ผมแรงค์ D แล้วนะ เพราะงั้นผมเลิกล่ากระต่ายแล้วล่ะแถมตอนนี้ผมไม่มีปัญหาเรื่องเงินแล้วด้วย
เจ้าของร้าน : แย่จังแฮะ แต่ก็ยินดีด้วยก็แล้วกันนะ ถ้าเจ้าอยากขายกระต่ายอีกล่ะก็เอามาขายข้าได้เลย
เคย์มะ : ขอบคุณสำหรับข้อเสนอครับ พวกเราจะซื้อเนื้อย่าง 5 ไม้ครับ
เจ้าของร้าน : มาได้ถูกจังหวะพอดีเลยล่ะ อยากลองรสใหม่หรือเปล่าล่ะ พอดีข้าพึ่งได้ซอสใหม่หลายชนิดจากพ่อค้าเร่เมื่อเร็วๆนี้น่ะ แต่ว่าเจ้านี่น่ะเหมาะกับเนื้อกระต่ายสุดๆเลยล่ะ
เคย์มะ : ได้เลย ผมขอลองหน่อยก็แล้วกัน คุโระคิดว่ายังไงล่ะ
มีท : ค่ะ
มันเป็นซอสจากดันเจี้ยนของพวกเราหรือเปล่าหว่า จะว่าไปแล้วผมก็พึ่งจะใส่ซอสบางอย่างที่พวกเราใช้ในโรงแรมเข้าไปในดันเจี้ยน การที่มันกระจายมาถึงที่นี่….คงต้องบอกว่าเป็นไปตามแผนน่ะนะ
พอผมจ่ายเงินให้เจ้าของร้านไป 25 เหรียญทองแดงพวกเราก็ได้เนื้อย่างมา 6 ไม้ 1 ไม้ที่เกินมาคือของแถม
เคย์มะ : ขอบคุณมากครับ
เจ้าของร้าน : ขอบใจที่มาอุดหนุนนะ
มีทกินเนื้อย่างทั้งไม้ทันที….เธอส่ายหางด้วย สงสัยจะอร่อยเอามากๆ
ผมก็กินไม้นึงด้วยเหมือนกัน ซอสแบบนี้คล้ายกับยากิโทริเลยแฮะ
มีท : นายท่านคะ…
เคย์มะ : อ่า อืม ผมว่าจะกินเพิ่มอีกไม้น่ะที่เหลือเธอกินหมดเลยก็ได้นะ
เธอส่ายหางไปมาด้วยล่ะ
มีทรับเนื้อที่เหลือไปและลงมือกินในทันที...ซอสเลอะปากเธอไปหมดเลยล่ะ แต่ก็น่ารักดีแฮะ
ผมเลยลูบหัวเธอเบาๆ
