ตอนที่ 39 ไปปราบก๊อบลินกันซักหน่อยเป็นไง
ซิเลีย : ว่าแต่นายจะทำเควสปราบก๊อบลินไปด้วยหรือเปล่าล่ะ ไหนๆก็ไปแถวนั้นแล้วจะล่าบอร์ ( Boar ) มาด้วยก็ได้นะ
เธอพูดขึ้นมาจากที่พวกเราตกลงว่าจะรับเควสล่ากระต่าย (6 ตัว) ซึ่งปกติแล้วเนื้อพวกนี้จะเอาไปทำเป็นอาหารน่ะนะ
ยังไงก็ตาม ดุเหมือนเควสปราบปรามส่วนมากจะสามารถไปปราบก่อนแล้วค่อยมารับเควสทีหลังได้เนื่องจากหลักฐานการทำเควสคือชิ้นส่วนของเป้าหมาย ดังนั้นเลยไม่มีปัญหาอะไรถึงจะมารับเควสทีหลัง ในการผ่านประตูขอแค่มีใบรับเควสไปด้วยซักใบก็ไม่ต้องจ่ายค่าผ่านประตูแล้วแถมไม่ต้องทำเรื่องยกเลิกเควสให้ยุ่งยากอีกต่างหาก
เอาเถอะ ดูเหมือนนี่จะเป็นคำแนะนำสินะ
พวกก๊อบลินคือหายนะของพื้นที่เพาะปลูก ดูเหมือนว่าเป้าหมายคราวนี้คือพวกที่ออกมาละวาดในพื้นที่เพาะปลูกที่อยู่ด้านนอกของประตูทางทิศเหนือ ถึงจะมีพื้นที่เพาะปลูกอยู่ภายในกำแพงเมืองด้วยก็เถอะแต่เนื่องจากผลผลิตที่ได้มีมูลค่าสูงดังนั้นพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมดจึงมีค่า เนื่องจากมีแค่พวกก๊อบลินกับบอร์ (คล้ายๆหมูป่า) เท่านั้นมีทำลายพื้นที่เพาะปลูกดังนั้นแค่ส่งพวกนักผจญภัยไปปราบก็พอแล้ว ถ้าเทียบกับมูลค่าของที่ดินค่าตอบแทนที่จ่ายให้พวกนักผจญภัยก็ถือว่าไม่ได้แพงอะไรมาก
พวกบอร์ที่นานๆจะโผล่มาทีมีเนื้อที่ค่อนข้างอร่อย ดังนั้นราคาซื้อขายของพวกมันเลยอยู่ที่ 1 - 2 เรียญเงินขึ้นอยู่กับขนาดตัว ชิ้นส่วนที่ใช้เป็นหลักฐานการปราบคือส่วนจมูกของมัน แต่ดูหมือนส่วนนั้นจะเป็นส่วนที่อร่อยที่สุดซะด้วย
ในขณะเดียวกันดูเหมือนว่าศพของพวกก๊อบลินจะเป็นปุ๋ยอย่างดีถ้าเอามันไปทิ้งไว้แถวๆพื้นที่เพาะปลูกหลังจากที่ตัดหูขวาของมันมาแล้วน่ะนะ ว่าแต่พวกมันจะไม่กลายเป็นอันเดดหรอกเหรอ
เควสปราบก๊อบลินกับบอร์มักจะเป็นเควสของแรงค์ F โดยมีค่าตอบแทน 30 เหรียญทองแดงต่อ 5 หูขวาของก๊อบลิน
ส่วนจมูกของบอร์หนึ่งชิ้นจะได้ค่าตอบแทน 10 เหรียญทองแดง หรือ 1 เหรียญทองแดงแล้วเก็บจมูกเอาไว้ ในกรณีที่เลือกเกือบจมูกเอาทางกิลด์จะแบ่งจมูกออกเป็นสามส่วน (ที่ต้องแบ่งเป็นสามเพื่อต้องกันคนเอามาส่งเควสซ้ำ ถ้าแบ่งเป็นสองส่วนจะแยกไม่ออกว่าเป็นของที่ปราบมาตามปกติหรือเปล่า ) บอร์ก็เลยดูน่าอร่อยทั้งสองความหมายแถมผมยังไม่ต้องห่วงเรื่องการขนส่งเพราะมี [Storage] ด้วย
และถึงคราวนี้พวกเราจะมุ่งหน้าไปทางตะวันตกแต่พวกเราก็จะตามหามันระหว่างด้วย ผมคิดว่าอิจิกะคงอยากล่าบอร์เป็นอย่างมาก…แต่ปรากฏว่าไม่มากเท่าไหร่แฮะ ผมสงสัยเหมือนกันว่าทำไม
อิจิกะ : เราเคยล่าพวกมันสมัยที่เรายังเป็นนักผจญภัยเน้อ….บางทีตอนนี้พวกมันคงเหลือไม่มากเท่าไหร่..ช่ายๆๆๆ เรารับรองเลยว่ามันอร่อยมากเน้อ
ดูเหมือนเธอจะสนใจมันมาตั้งนานแล้วสินะ
