ตอนที่ 77 บริหารจัดการดันเจี้ยน ④
แอชทัล : ว่าแต่ว่า
หลังจากที่จบเรื่องก่อนหน้านี้ผมก็เปลี่ยนหัวข้อ
แอชทัล : ดันเจี้ยนที่พวกเราบริหารกันอยู่เป็นยังไงบ้าง ดูเหมือนจะยังไม่เป็นที่นิยมในหมู่พวกมนุษย์เลยนะ
พอได้ยินคำถามของผมทุกคนก็ตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด
แอชทัล : มีปัญหาอะไรหรือเปล่าน่ะ
อดริกอรี่ : ยังไม่ถึงขั้นจะเรียกว่าเป็นปัญหาหรอกครับ เคนเจี้ยน อิปส์ตา สวานซ์ รีวาร์พูล แล้วก็ เชลโล ทุกดันเจี้ยนมีทีมตรวจสอบเข้ามาแล้วน่ะครับ
พอถูกทุกคนจ้อง อดริกอรี่เลยจำใจต้องก้าวออกมาพูดข้างหน้า
อดริกรอรี่ : แต่ว่า….นักผจญภัยที่มาทุกคนตายเรียบเลยครับ
แอชทัล : หืมมม
ถึงพวกเราจะมีดันเจี้ยนในครอบครอง แต่ว่าพวกมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนพวกเราไปจับมาจากที่อื่น
พวกเราแค่เอามันไปปล่อยไว้ในดันเจี้ยนและไม่ได้สั่งว่าห้ามฆ่าพวกนักผจญภัยที่บุกเข้ามา
ยังไงซะพวกเราก็ไม่สามารถออกคำสั่งพวกมอนสเตอร์ที่มีสติปัญญาต่ำได้อยู่แล้วด้วย
แอชทัล : ไม่สิๆ นักผจญภัยพวกนั้นกากเกินไปสินะ
อดริกอรี่ : พวกที่มาเป็นนักผจญภัยกระจอกๆ พวกนั้นก็เลยไม่สามารถรอดชีวิตกลับไปได้น่ะครับ
แอชทัล : ว่าแต่มีดันเจี้ยนสำหรับมือใหม่อยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ
อดริกอรี่ : ที่เชลโลเหรอครับ ผมเองก็หวังว่าพวกนั้นจะถอยกลับไปก่อนเหมือนกันครับ แต่ว่าพวกนั้นตัดสินใจลุยต่อก็เลยตายกันหมด
เจ้าพวกนั้นมันโง่หรือเปล่าฟะ
หัดใช้แผน [ชีวิตย่อมสำคัญที่สุด] ซะบ้างสิ
อดริกอรี่ : เพราะว่าพวกนั้นตายกันหมด เลยไม่มีใครรอดชีวิตกลับไปรายงานข้อมูลเรื่องดันเจี้ยนน่ะครับ
คนตายย่อมพูดไม่ได้สินะ
อดริกอรี่ : และเนื่องจากพวกนั้นไม่มีใครรอดกลับไปเลยถูกนับว่าหายสาบสูญ หลังจากนั้นซักพักก็มีทีมตรวจสอบทีมใหม่ถูกส่งมาอีก พวกเราให้ออเรทต้าช่วยในหลายๆเรื่องด้วยครับ
แอชทัล : เข้าใจล่ะ
ไม่มีทางที่คนอื่นจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกนักผจญภัยที่รับเควสมา
แต่ถ้าพวกนั้นไม่กลับมาซักพักก็ถือว่าเกิดอะไรบางอย่างขึ้นและพวกนั้นตายหมดแล้ว
หลังจากนั้นพวกนั้นก็จะตั้งทีมตรวจสอบขึ้นมาใหม่
หรือก็คือ เป็นเรื่องต้องใช้เวลาสินะ
แน่นอนว่าคนออกเควสคือเอิร์ลจัสตินเหมือนเดิม
ว่าแต่เอิร์ลจัสตินนี่ใครกันหว่า