ตอนที่ 4 มุ่งหน้าสู่โรงเรียน
หลังจากที่ปาร์ตี้ของผู้กล้าออกไปจากห้องบัลลังค์แล้วผมก็ค่อยๆลุกขึ้น
ยูริอุส : ท่านทำอะไรของท่านกันครับ
ในขณะเดียวกันตาแก่ปรากฏตัวขึ้นมาในห้อง
แอชทัล : คือว่า ข้าเองก็ไม่ค่อยถูกกับผุ้หญิงมาตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว แค่พูดด้วยยังไม่ไหว เรื่องจะให้สู้ด้วยนิลืมไปได้เลย
ยูริอุส : คิดไม่ถึงเลยนะครับว่าคนที่แข็งแกร่งจนไร้เทียมทานอย่างท่านเทพมารจะมีจุดอ่อนแบบนี้…
ท่าทางตาแก่จะไม่ค่อยพอใจเรื่องนี้สินะ
แอชทัล : ลืมเรื่องในวันนี้ไปซะเถอะ วันนี้แค่เสมอน่า
ยูริอูส : เอ๋ ทำไมถึงได้เสมอล่ะครับ
ตาแก่ท่าทางจะสงสัยสินะ
แอชทัล : ก็ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ได้รับความเสียหายนี่นา อีกฝ่ายแค่ถอยกลับไปเองเพราะเวลาหมด ถึงพวกเธอจะคิดว่าพวกเธอชนะแล้วก็เถอะ…
ยูริอูส : ง-งั้นเองเหรอครับ…
ดูเหมือนตาแก่จะไม่สามารถโต้แย้งได้สินะ แหงล่ะมันเป็นทฤษฎีที่สมบูรณ์แบบนี่นา
แอชทัล : ว่าแต่ว่า… พวกเธอเข้ามาถึงห้องบัลลังค์ได้ยังไงน่ะ ด้วยระดับความแข็งแกร่งแค่นี้พวกเธอไม่น่าจะสามารถมาถึงที่นี่ได้
พวกเธอไม่มีโอกาศชนะลูกน้องของผมเลยด้วยซ้ำ
เหมือนเป็นการตอบคำถาม หัวหน้าหน่วยทั้ง 15 คนก็ปรากฏตัวขึ้นและคุกเข่าลง
อดริกอรี่ : พวกเราต้องขออภัยเป็นอย่างสูงครับ
อดริกอรี่กล่าวคำขอโทษออกมา
ในทั้งหมด 15 หน่วย หน่วยที่ 1 กับหน่วยที่ 13 เป็นหน่วยที่แข็งแกร่งที่สุด
จะเรียกว่าเป็นระดับหัวหน้าก็ได้
ทั้งสองคนจ้องตากันแล้วกระซิบใส่กันว่า “แกพูดสิ” “แกต่างหากที่ต้องพูด” ประมาณว่าจะโยนให้อีกฝ่ายเป็นคนพูด
