ตอนที่ 11 จุดจบของพวกโจร
ผ่านมาได้ 1 อาทิตย์แล้วตั้งแต่เหตุการณ์ที่พวกนักผจญภัยถูกโจมตี
สภาพดันเจี้ยนโดยรวมก็ถือว่าสงบสุขดี
พวกนักผจญภัยก็ไม่มีมา พวกโจรก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร
ในช่วงนั้นพวกโจรออกไปข้างนอก 2 ครั้งและนำศพกลับมาด้วย 4 ศพ
ศพพวกนั้นสามารถเปลี่ยนเป็น DP ได้ประมาณ 600DP
ท่าทางคงเป็นเรื่องยากที่จะจับพวกนั้นกลับมาแบบเป็นๆสินะ
...จริงๆแล้วผมก็คิดอยู่เหมือนกันว่ามันน้อยเกินไปสำหรับคน 26 หรือเปล่า
ช่างเถอะ ยังไง 1 คนในนั้นก็เป็นเด็กที่ไม่สามารถต่อสู้ได้
อ่า เรื่องรางวัลของพวกนั้นน่ะเหรอ
ผมตัดสินใจแล้วว่าจะรอไปก่อนซัก 2-3 วันเนื่องจากพวกนั้นไม่ได้ถูกฆ่าภายในถ้ำ
พวกนั้นคงไม่ว่าอะไรหรอกเนอะ
ยังไงก็ตาม หัวหน้าโจรก็เล่นสนุกกับสาวน้อยหูหมาทุกวัน…. นั่นเป็นเรื่องเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกไม่สงบ
ถึงเธอจะเป็นทาสหรืออะไรทำนองนั้นก็เถอะ ในฐานะที่เป็นคนญี่ปุ่นผมไม่สามารถทำใจยอมรับได้ในทันทีหรอกนะ
นอกจากนั้น พวกทาสคนอื่นๆแค่ต้องคอยปรนนิบัติพวกโจรเท่านั้น มีเธอคนนั้นคนเดียวที่ถูกใช้เป็นของเล่น
แต่ผมก็ยังโล่งใจนิดหน่อยที่นอกจากหัวหน้าโจรแล้วก็ไม่มีใครได้เตะต้องเธอคนนั้น
ดูเหมือนว่าพวกลิ่วล้อจะเริ่มประเมินกันว่า [หัวหน้าพวกเราเป็นพวกโลลิค่อนนี่หว่า]
แต่พอพวกนั้นไปถามหัวหน้าโจรว่าคิดจะซื้อทาสผู้หญิงที่โตแล้วบ้างหรือเปล่า หมอนั่นก็ตอบกลับมาว่า ถ้าอยากได้ให้ไปฉุดกันเอาเอง
โรคุโกะ : ... หมอนั่นทำแบบนั้นทุกวัน ไม่เบื่อบ้างหรือไงนะ
เคย์มะ : มันเป็นภาพที่บาดตาผมมากเลยล่ะ
โรคุโกะ : นึกว่าหมอนั่นจะเป็นคนดีซะอีก เค้าคงคิดไปเองสินะ….
ยังไงก็ตาม คงเป็นเพราะโรคุโกะมีความเป็นมนุษย์อยู่มาก เธอก็เลยไม่ชอบใจกับการที่หมอนั่นใช้เด็กสาวเป็นของเล่น
