ตอนที่ 12 ทาสที่เรียกว่าหมอนข้าง
พออัศวินนั่นบอกว่าจะทำลายดันเจี้ยนคอร์
ผมถึงกับหายใจไม่ออก
ผมรู้สึกหนาวไปทั้งตัวราวกับว่าเลือดไหลย้อนกลับ
ภาพที่ปรากฏบนจอคืออัศวินที่ยกดาบขึ้น….และฟาดมันลงมา
[ก๊อบบ!]
[[ก๊อบสุเกะ !?]]
ก๊อบสุเกะพุ่งออกไปจากห้องมาสเตอร์โดยที่ผมกับโรคุโกะไม่สามารถหยุดมันเอาไว้ได้
นี่อาจจะเป็นสัญชาตญาณของดันเจี้ยนมอนสเตอร์ที่จะปกป้องคอร์จากการถูกทำลาย
[หวาา อุ๊ก นั่นมัน]
[ก๊อบ...อ๊าาาา ]
ในหน้าจอผมเห็นก๊อบสุเกะกระโดดออกไปจากคอร์และถูกฟัน
ก๊อบสุเกะถูกหั่นเป็นสองท่อนและนั่นคือวาระสุดท้ายของมัน
[บ้าเอ้ย ก๊อบลินดันเข้ามาขวางซะได้...เอาใหม่อีกรอบก็แล้วกัน...]
[โอ่ย ทำอะไรอยู่น่ะ พวกเราไม่มีสิทธิทำแบบนี้นะ]
หัวหน้าอัศวินเข้ามาห้ามอัศวินที่ยกดาบขึ้นเหนือหัว
[ดันเจี้ยนระดับต่ำแบบนี้อยู่ในการควบคุมของกิลด์นักผจญภัยนะ จากที่ได้ยินมาในดันเจี้ยนระดับต่ำแบบนี้มีแค่ก๊อบลินเท่านั้นแหละที่ออกมา]
[อุ๊บ นั่นสิครับ...ต้องขอโทษด้วยครับ]
พอถูกผู้กองเข้ามาห้ามอัศวินนั่นก็รีบลดดาบลง
[ชิ นึกว่าจะได้เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์จากการทำลายดันเจี้ยนคอร์แล้วเชียว…. ]
[เข้าใจแล้วว่าทำไมนายถึงอากทำลายคอร์นั่น ภารกิจปราบปรามจบแล้วล่ะ นอกจากนั้นถ้าแค่มาปราบโจรในดันเจี้ยนที่ไม่มีแม้แต่ดันเจี้ยนบอสแบบนี้แล้วสามารถเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ได้ ที่เมืองหลวงตอนนี้คงมีอัศวินศักดิ์สิทธิ์อยู่เต็มไปหมดแล้วล่ะ ]
[ชิ...นั่นสินะ ขนาดคอร์จะถูกทำลายอยู่แล้วยังมีก๊อบลินออกมาแค่ตัวเดียว บางทีอาจจะได้พลังไม่พอก็ได้... ]
[เจ้าโง่เอ้ย กลับไปเมื่อไหร่นายถูกตัดเงินเดือนแน่]
[เอ๋!! แบบนั้นมัน…!!]
[เอิ่ม การได้เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์เพราะทำลายคอร์ของดันเจี้ยนที่ไม่มีแม้กระทั่งบอสแบบนี้ ไม่ใช่ว่ามันจะกลายเป็นเรื่องน่าอับอายมากกว่าหรอกเหรอ]
[...อย่าบอกนะว่าจะนับเจ้าอ้วกเมลอนว่าบอสของดันเจี้ยนน่ะ ตอนที่นายได้รับฉายาของอัศวินศักดิ์สิทธิมานะ พวกนั้นคงจะลือกันว่า [ระหว่างการเดินทางไปที่ถ้ำธรรมดา อัศวินศักดิ์สิทธิ์คนนั้นแหละที่สามารถปราบเจ้าอ้วกเมล่อนได้ ] หลังจากนั้นนายก็คงจะได้ฉายา [อัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งอ้วกเมลอน] หรือไม่ก็ [ อัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งถ้ำธรรมดา] มานั่นแหละ ]