ตอนที่ 242 การยืนยันและกับดัก
ตอนนี้ถึงเลโอน่าจะจากไปแล้ว แต่ว่าผมก็ยังนอนไม่หลับอยู่ดี
เพราะผมต้องทำการยืนยันเรื่องสุดท้ายซะก่อน
ด้วยเหตุนั้น ผมเลยตรงไปที่ [ชายหาดสีขาว]
รอยเท้าของเลโอน่าเกือบจะหายไปหมดแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้ว่าเธอมุ่งหน้าไปทางนั้น
ผมตรงเข้าไปในป่า
เคย์มะ : เอาล่ะ เธอมาทางนี้แน่ๆ...โอ๊ะ เจอทางแยกด้วย ท่าทางเธอคงจะไปทางนั้น
ผมมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่า
...หืม นี่ผมกำลังทำอะไรของผมอยู่เนี้ย ทำไมผมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยล่ะ
ไม่สิ อืม ผมต้องยืนยันอะไรซักอย่างนี่นา ใช่แล้ว การยืนยันครั้งสุดท้าย
ในที่สุดผมก็มาถึงหน้าถ้ำแห่งหนึ่ง
มีร่องรอยการเผาอะไรบางอย่างอยู่แถมควันของมันยังไม่หายไปด้วย
ท่าทางเธอคงจะใช้เวทมนต์สร้างถ้ำขึ้นมาตรงนี้สินะ
และเป้าหมายของผมอยู่ข้างในนั้น ใช่แล้ว ผมเข้าใจดีอยู่แล้วเพราะนั่นแหละเหตุผลที่ทำให้ผมมาที่นี่
พอผมมองเข้าไปในถ้ำ เลโอน่ากำลังนั่งแหมะอยู่บนฟูก เธอกำลังรอผมอยู่
บ้าเอ้ย ผมต้องวิ่งแล้ว
ไม่สิ ไม่เป็นไรหรอก….
ตอนนี้มีตัวเลือก [หยุด] กับ [ไปต่อ] โผล่ขึ้นมาในหัวผม
น-นี่มันอะไรกัน ทำผมในหัวผมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
เลโอน่า : เค้ากำลังรออยู่พอดี
เคย์มะ : …..
พอเลโอน่าพูดขึ้นมา ผมเอามือกุมหัว…
ไม่เป็นไรหรอกน่า วันนี้ผมใช้ [Super Transformation] มาแล้ว
ผมยังมีชีวิตสำรองอยู่ ใจเย็นเข้าไว้
เลโอน่า : นายมีเรื่องอยากจะถามเค้าใช่มั้ยล่ะ
เคย์มะ : ...ใช่ ตามนั้น
เลโอน่า : งั้นก็รีบๆเข้ามาสิ เค้าจะสอนความสนุกของการมีชีวิตอยู่ได้หลายร้อยปีให้ก็ได้นะ ทั้งเรื่องของเซ็ทซึนะ นายุตะ พวกทอย วิธีเพิ่มสกิลของนาย วิธีฆ่าและตบตาพระเจ้า แม้กระทั่งวิธีขโมยพลังของพวกนั้น ทุกเรื่องเลย ว่าแต่ตอนนี้อยากจะถามเรื่องอะไรก่อนล่ะ
เคย์มะ : เลโอน่า เธอมาจากยุคสมัยไหนน่ะ
เลโอน่า : โอ๊ะ
เลโอน่ายิ้มด้วยรอยยิ้มที่บ่งบอกว่าเธอคาดไม่ถึงว่าจะถูกถามในเรื่องที่คล้ายๆกับการถามอายุของเธอ
แต่ว่าเธอคงไม่มีปัญหาอะไรกับมันหรอกน่า...ยังไงเธอก็อายุ 17 อยู่แล้วนี่นา
เลโอน่า : อืมมม...เป็นยุคที่ทำให้คิดถึงความสนุกในวันนี้เลยล่ะ นายก็คงจะคิดแบบนั้นเหมือนกัน จริงมั้ย
เคย์มะ : งั้นเหรอ ผมดีใจที่เธอชอบนะ
เลโอน่า : เค้าสนุกมากจริงๆนะ มากพอที่จะทำให้เค้าอยากอยู่ที่นั่นต่ออีกซักพักเลยล่ะ
รอยยิ้มของเลโอน่าดูเหงาๆแฮะ
เรื่องที่เธอคิดอยู่คงไม่ใช่อะไรที่ผมจะสามารถเข้าใจได้
มันไม่ใช่เรื่องที่คนอายุไม่ถึง 500 ปีจะเข้าใจได้หรอก
