ตอนที่ 244 จดหมายจากตระกูลเซีย
วันนั้น เจ้ารองหัวหน้าหมู่บ้านโวซูม่าก็เอาปัญหามาให้ผมอีกจนได้
โวซูม่า : หัวหน้าหมู่บ้านครับ มีเวลาซักหน่อยมั้ยครับ
เคย์มะ : ว่าไง เรื่องซ่องอีกแล้วเหรอ ดูนายเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้จังเลยนะ
โวซูม่า : ไม่ครับ ไม่ใช่เรื่องนั้น ผมได้รับจดหมายจากเจ้าเมืองเซียน่ะครับ
จริงดิ แล้วนายคิดว่าผมมอบอำนาจหลายๆเรื่องให้นายทำไมกันล่ะ
แต่ช่างเถอะ เจ้าเมืองเซียนี่เป็นขุนนางสินะ เพราะเป็นเรื่องของคนใหญ่คนโตระดับนี้คงช่วยไม่ได้ที่หัวหน้าหมู่บ้านจะต้องเป็นคนจัดการสินะ...ถึงผมจะเป็นแค่หัวหน้าหมู่บ้านปลอมๆก็เถอะ
ผมรับจดหมายของเจ้าเมืองเซียมาจากโวซูม่า ไหนดูซิมันเขียนว่ายังไงบ้าง
[เนื่องในเทศกาลรำลึกถึงเทพแห่งภูเขา เทพธิดาปีกขาวได้….]
เคย์มะ : เขียนทักทายได้โคตรยาวเลยแฮะ ขี้เกียจอ่านอ่ะ ช่วยสรุปให้ฟังทีสิ
โวซูม่า : นี่ครับ
ผมอยากจะบอกหมอนี่มากเลยว่าถ้ามีแบบย่อก็เอามาให้ผมแต่แรกสิฟะ
แต่จริงๆแล้วโวซูม่าก็เป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากๆ ฮาคุซังไม่ได้ส่งหมอนี่มาเที่ยวเฉยๆสินะ
ยังไงก็ตาม หลังสรุปแล้วยังยาวตั้งสามบรรทัดแหนะ
- ตระกูลเซียต้องการพบนักผจญภัยที่ยอดเยี่ยมอย่างผมเพราะต้องการจะสนับสนุน
- แต่งงานกับลูกสาวของทางนั้นได้หรือเปล่า พวกนั้นต้องการให้ผมแต่งเข้าตระกูลเซียถ้าเป็นไปได้
- พวกนั้นต้องการพบผมเป็นการส่วนตัวเพื่อฟังคำตอบ (หมายเหตุ ต้องไปเท่านั้น)
โวซูมา : ตระกูลมีเรื่องจะปรึกษาหารือกับท่านน่ะครับก็เลยฝากผมมาบอกหัวหน้าหมุ่บ้าน ตอนนี้ทางนั้นร่วมมือกับทางกิลด์นักผจญภัยในการประสานงานเรื่องนี้ด้วยนะครับ
โอ๊ะ ที่เรียกว่าเซียเพราะแถวนี้เป็นพื้นที่ของตระกูลเซียสินะ
เคย์มะ : ขอคิดก่อนนะ สามารถเขียน 3 บรรทัดให้ยาวขนาดนั้นได้ พวกขุนนางนี่น่ายกย่องจริงๆแฮะ
โวซูม่า : โดยทั่วไปแล้วทางนั้นจะใส่ข้อมูลสำคัญเอาไว้ในส่วนที่เขียนยาวๆนั่นแหละครับ การเขียนยาวๆนั่นจะใช้เพื่อประเมินอีกฝ่ายด้วยนะครับ เป็นการประเมินว่าอีกฝ่ายป่าเถื่อนเกินกว่าจะเข้าใจสิ่งที่ทางนั้นต้องการจะสื่อหรือเปล่า แต่ดูเหมือนคราวนี้จะไม่มีอะไรแอบแฝงอยู่นะครับ
...ส่วนเรื่องที่เหลืออีกสองเรื่อง… ช่างมันเถอะ ยังไงผมก็ให้โวซูม่าจัดการให้อยู่วแล้
โวซูม่า : แล้วก็หัวหน้าหมู่บ้านครับ ถ้าผมจำไม่ผิดท่านเป็นนักผจญภัยแรงค์ D ไม่ใช่หรือครับ ผมไม่คิดว่าแค่นั้นควรจะเรียกว่าเป็นนักผจญภัยที่ยอดเยี่ยมได้นะครับ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทางนั้นไปได้ยินมาจากไหนว่าท่านเป็นนักผจญภัยที่ยอดเยี่ยม
เคย์มะ : ….อืมมม
ผมไม่อยากจะพูดเลยว่าเรื่องนี้แปลกมาก
โวซูม่าที่เป็นคนของฮาคุซังน่าจะรู้อยู่แล้วนี่นาว่าแรงค์นักผจญภัยของผมเป็นแรงค์ B แล้ว
หมอนี่ต้องการจะบอกอะไรผมกันแน่
เคย์มะ : จะว่าไปแล้วไอ้ที่เขียนเชิงบังคับในบรรทัดที่สามน่ะ...ผมต้องไปจริงๆเหรอ ผมอยากให้จบแค่จดหมายมากกว่านะ
โวซูม่า : ยังไงพวกนั้นก็เป็นขุนนางเจ้าของพื้นที่นะครับ ทางนั้นไม่ใช่คนระดับที่หัวหน้าหมู่บ้านธรรมดาจะปฏิเสธได้ แถมที่นี่ยังไม่ไกลจากเมืองเซียเท่าไหร่ด้วย
เคย์มะ : ...แต่ว่า ผมน่ะ…
โว้วว ผมเกือบหลุดออกไปว่า [ผมน่ะมีโรคุโกะแล้ว]
เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ โวซูม่าเป็นคนของฮาคุซังนะ
ฮาคุซังอาจมาประกาศศึกกับผมถึงบ้านก็ได้ถ้าผมพูดแบบนั้นออกไป เอิ่ม…
