ตอนที่ 212 คำเชื้อเชิญ
ผมตัดสินใจลองพาเซ็ทซึนะไปที่แกนกลางปลอมด้วยกับดักหลุมพรางหรือไม่ก็ด้วยวิธีไหนซักอย่างดีนะ
ส่วนนายุตะก็ อืมมม….
ผมต้องจับสองคนนี้แยกกันที่ไหนซักที่ก่อน
จะทำยังไงดี จะทำยังไงดี
ยังไงก็ตามเกี่ยวกับเรื่องข้าวที่ผมขายให้นายุตะ
มีตัวแทนจากบริษัทของวะโคคุที่ตั้งอยู่ที่พาเวียรามาจ่าย 40 เหรียญทองให้พวกเราและเอาข้าวกลับไป
และพวกเธอก็ไม่ได้หนีไปไหนด้วยเหมือนกัน
ตอนที่ผมบอกวาตารุเรื่องนี้ เจ้าวาตารุก็พูดออกมาว่า
วาตารุ : ผมบอกแล้ว พวกเธอไม่หนีหรอกน่าาา
ถึงจะพูดแบบนั้นออกมา แต่ดูเหมือนว่าเจ้าวาตารุจะโล่งใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่มีใครสังเกตุเห็น
เคย์มะ : ว่าแต่ว่านะวาตารุ นายวางแผนจะอยุ่ที่นี่นานแค่ไหนเหรอ ปกตินายจะอยู่แค่สองหรือไม่ก็สามวันก่อนจะกลับไม่ใช่เหรอ
วาตารุ : อ่าา พอดีว่าเดือนที่แล้วผมยุ่งมากๆฮาคุซังก็เลยให้วันหยุดที่ค่อนข้างยาวกว่าปกติมาน่ะ ผมจะอยุ่ที่นี่นานกว่าปกติซักหน่อยได้หรือเปล่า
จากที่พูดมา ดูท่าทางเจ้านี่จะยุ่งมากในช่วงที่พวกเราประลองดันเจี้ยนอยู่สินะ
แต่นี่เป็นโอกาศที่หาได้ยากยิ่ง ผมคิดว่าผมจะให้เจ้านี่ช่วยผมซักหน่อย
เซ็ทซึนะกับนายุตะคงจะอยากเข้าไปในดันเจี้ยนพร้อมกับเจ้าวาตารุอย่างแน่นอน ถ้าเกิดว่าผมให้เจ้านี่ไปชวนล่ะก็...
เคย์มะ : ถ้างั้น ผมอยากให้พาพี่น้องสองคนนั้นเข้าไปในดันเจี้ยนหน่อยได้หรือเปล่า นายก็รู้ใช่มั้ยล่ะ ของหลายอย่างในดันเจี้ยนนี้เป็นของจากญี่ปุ่น เพราะงั้นนายก็สามารถที่จะให้ข้อมูลกับพวกเธอได้มากขึ้น จริงมั้ย
วาตารุ : นั่นสินะ แต่ว่าเป็นนายจะไม่ดีกว่าเหรอ นายก็เป็นผู้กล้าเหมือนกันนี่นา
เคย์มะ : โอ่ย โอ่ย วาตารุ นี่นายกำลังละเมออยุ่หรือไง ผมเคยบอกว่าผมเป็นผู้กล้าตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมบอกแค่ว่าพ่อแม่ของผมเป็นคนญี่ปุ่นเองนะเฟ้ย
วาตารุ : งั้น-เหรอ-ครับ
หมอนี่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์
ดูท่าทางหมอนี่จะคิดว่าผมเป็นผู้กล้า 100% แล้วล่ะมั้ง
แต่ว่าผมก็เคยพูดเป็นนัยๆว่าผมมีสกิลที่สุดยอดอยู่ อาจจะเป็นเพราะเรื่องนั้นก็ได้
ก่อนอื่นต้องแก้ความเข้าใจผิดเรื่องนั้นก่อน
