ตอนที่ 213 แนะนำตัวเอง
กลุ่มสาวๆที่นำโดยวาตารุมุ่งหน้าตรงไปยังพื้นที่ที่เคยเป็นโซนปริศนา ซึ่งในตอนนี้ถูกเรียกว่า [กระท่อมแห่งความโลภ]
วาตารุ : หืมม มีร้านขายของในที่แบบนี้ด้วยเหรอ
เซ็ทซึนะ : โอ้ว จริงด้วย… อาหารกับหนังสือให้เช่างั้นเหรอ เหหหห โคตรแพงเลยขอรับ แต่ก็ดีกว่าไม่มีล่ะน้าา
ที่นั่นเป็นห้องเล็กๆที่เรียงอยุ่ข้างทางเดินแต่ละฝาก
แต่ก่อนหน้านั้น เนื่องจากเป็นเขตปลอดภัยก็เลยมีคนมาเปิดร้านขายของที่นี่ด้วย
วาตารุ : ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะมีร้านขายของในดันเจี้ยนแบบนี้ด้วย
วาตารุพูดออกมาพร้มอกับยิ้มแบบแปลกๆ
มันคือร้านไดน์ชอป ใช่แล้ว ตอนที่ผมพูดถึงร้านที่เหมือนคาเฟ่ที่มีการ์ตูนให้เช่า เจ้าหน้าที่ด้านการเงินของหมุ่บ้านนี้ก็ตัดสินใจมาเปิดร้านแบบจริงๆจังๆที่นี่
แม้แต่ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน ถึงผมจะเป็นคนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเองก็เถอะ
ผมเองยังสงสัยเลยว่าไอ้ร้านแบบนั้นมันจะได้กำไรหรือเปล่า
แต่ดูเหมือนว่าหลังจากเปิดร้านได้ไม่นานก็สามารถทำกำไรได้แล้ว
พวกลูกค้าหลักๆคือคนที่มาใช้งานห้องพวกนี้
นายุตะ : เช่าหนังสือต้องจ่ายล่วงหน้าหรือไม่ก็แสดงบัตรประจำตัวนักผจญภัยก่อนเพื่อที่จะได้ไม่เบี้ยวสินะ
เซ็ทซึนะ : อาหารที่ขายมีขนมปังแข็งแล้วก็เนื้อแห้ง… ไม่ได้เห็นขนมปังแบบนี้มาพักนึงแล้วสินะ
นายุตะเช่าหนังสือส่วนเซ็ทซึนะซื้ออาหาร
ถึงหนังสือที่มีให้เช่าจะมีทั้งตำราและหนังสือนิทานแต่ดูเหมือนนายุตะจะเลือกหนังสือนิทานมา
เนรุเนะ : ที่นี่เป็นพื้นที่แปลกๆที่เพิ่งจะถูกพบเมื่อเร็วๆนี้สิน้าาาาาา
ถึงเนรุเนะจะรู้เรื่องพื้นที่นี้อยู่แล้ว แต่ก็เฉพาะด้านที่เป็นคนบริหารเท่านั้น
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มาที่นี่ในฐานะคนทั่วไป
เนื่องจากพวกเราวางแผนเอาไว้ว่าให้เธอทำเป็นว่าอยากจะมาที่นี่เอามากๆ ดังนั้นเธอก็เลยมองไปที่ห้องเล็กๆพวกนั้นราวกับว่ามันเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก
วาตารุ : เอาล่ะ พวกเราเข้าไปลองกันเลยมั้ย 12 ชั่วโมงมันก็ค่อนข้างนานเหมือนกันแฮะ
นายุตะ : บางที อาจจะมีอะไรให้ทำมากขึ้นถ้าพวกเราแบ่งกันเข้าไปห้องละสองคน
นายุตะตอบกลับคำพูดของวาตารุด้วยไอเดียที่ดูแล้วสมเหตุสมผลมาก
ยังไงซะการอยุ่คนเดียวถึง 12 ชั่วโมงมันก็ค่อนข้างนานจริงๆนั่นแหละ
