LDM ตอนที่ 250

ตอนที่ 250 บทสรุปของการออกไปข้างนอก ย้อนกลับไปตอนที่พวกเราซื้อกล้วยจากร้ายขายผลไม้ จริงๆแล้วมีคนสองสามคนแอบสะกดรอยตามพวกเรามาจนถึงตอนนี้ พวกนั้นเป็นคนรู้จักของไมโอดอลหรือเปล่าหว่า… พวกนั้นเป็นผู้ชายสองสามคนที่แต่งตัวมีพิรุธน่าสงสัยเหมือนพร้อมจะเข้าไปปล้นใครซักคนได้ทุกเมื่อ อืมมม บางทีพวกนั้นอาจเป็นคนคุ้มกันที่เจ้าเมืองส่งมาคอยคุ้มกันพวกเราแบบลับๆก็ได้ หลักฐานคือพวกนั้นไม่ได้ลงมืออะไรกับพวกเราเลย ถ้าเป็นโจรของจริงก็มีโอกาศที่จะลงมือกับไมโอดอลหลายครั้งแล้ว แต่ก็นั่นแหละ ดูเหมือนไมโอดอลจะยังมีที่ที่อยากจะไปอีก แต่ตอนนี้ได้เวลาที่พวกเราต้องกลับคฤหาสน์แล้วล่ะ เคย์มะ : ท่านไม กลับกันเถอะ ไม : เอ๋ ชั้นอยากจะใช้เวลากับการเดทให้มากกว่านี้นะคะ….ไม่ได้เหรอ เคย์มะ : ไม่ได้หรอก พวกเราถูกสะกดรอยอยู่นะ….ลองแอบมองไปทางนั้นสิครับ เห็นผู้ชายที่ท่าทางเหมือนโจรพวกนั้นหรือเปล่า ไม : เอ๋….อ-อยู่ตรงนั้นเหรอคะ หรือว่าพวกนั้นคือคนจากตระกูลพาเวียร่า โอ๊ะ งั้นเองเหรอ คนที่ขุนนางส่งมาสืบข้อมูลอีกฝ่ายสินะ ….ที่บอนโอดอลส่งผมมาคุ้มกันเพื่อให้ข้อมูลรั่วไหลออกไปสินะ ถ้างั้นผมต้องรีบกลับไปทำหน้าที่คนคุ้มกันตามหน้าที่แล้วล่ะ ถ้าผมทำไม่เนียนล่ะก็ฝ่ายนั้นคงไม่เข้าใจผิดหรอก เคย์มะ : เพราะงั้นพวกเราเลยต้องพักการเดินเล่นเอาไว้เท่านี้ จริงมั้ยครับ ไม : อ๊ะ….แต่ว่าแค่ท่านเคย์มะคนเดียวก็สามารถจัดการพวกนั้นได้แล้วนี่คะ เคย์มะ : งานของผมคือป้องกันไม่ให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายนะ... เนื่องจากพวกเราต้องรีบจะให้อุ้มในท่าอุ้มเจ้าหญิงกลับไปจนถึงคฤหาสน์เลยมั้ยล่ะครับ ไม : เอ๋….ม-เหมือนเจ้าหญิง อ-อืมม หรือว่า [แบบนั้น] เหมือนเจ้าหญิงเหรอคะ ผมไม่รู้หรอกนะว่าไอ้ [แบบนั้น] ของเธอมันแบบไหน แต่ดูเหมือนเธอจะเข้าใจว่าจะถูกอุ้มอยู่นะ ไมโอดอลคิดอะไรบางอย่างอยู่พักนึงขณะที่บิดผมทวินดริลสีฟ้าของเธอไปด้วย จากนั้นก็หันมาทางผมแล้วพูดเหมือนเตรียมใจได้แล้ว ไม : ถ-ถ้างั้น อืมม...ขอความกรุณาด้วยค่ะ เคย์มะ : ได้เลย กลับกันเถอะ...คุโระ อุ้มคุณหนูด้วยนะ มีท : ค่ะ ไม : เอ๋----- ผมไม่ได้บอกว่าผมจะเป็นคนอุ้มซักหน่อย หน้าของไมโอดอลเต็มไปด้วยความสับสนและประหลาดใจที่จู่ๆมีทก็อุ้มเธอขึ้นมา ตอนนี้ได้เวลาแสดงความสามารถของโกเล็มชุดผ้าแล้ว

---