ตอนที่ 249 ออกไปข้างนอกกับไมโอดอล (2)
ไมโอดอลที่ได้รับอิสระภาพจากพวกเด็กๆเดินมาทางผม
เธอวางผ้าเช็ดหน้าลงบนพื้นข้างๆผมที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่ใต้ร่มไม้และนั่งลงบนนั้น
ไม : เฮ้อ...จริงๆเลยน้า เด็กพวกนี้ซนจังเลยนะคะ
เคย์มะ : เอาน่า เด็กๆก็แบบนี้กันทั้งนั้นแหละ
ถึงจะพูดแบบนั้นแต่เสียงของไมโอดอลก็ดูร่าเริงเอามากๆ
ผมเดาว่าเธอเองก็คงสนุกที่ได้เล่นกับเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันด้วยสินะ
ไม : เด็กที่นี่ส่วนมากเป็นลูกของพวกนักผจญภัยค่ะ
เคย์มะ : เหหห….
หมายความว่า บางทีที่เด็กพวกนี้ต้องมาอยู่ที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเพราะ [นั่น] สินะ
บางทีเด็กพวกนี้อาจเป็นลูกของพวกนักผจญภัยที่ตายในดันเจี้ยนด้วย...ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกแปลกๆนิดหน่อยแฮะ
หลังจากพักหายใจไมโอดอลก็หันมาทางผม
ไม : ...อืม ชั้นเป็นผู้สนับสนุนสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ค่ะ ท่านเคย์มะคิดว่ายังไงบ้างคะ คิดว่าเป็นแค่การทำเอาหน้าหรือเปล่าค่ะ
เคย์มะ : แล้วเธอตั้งใจจะทำเอาหน้าหรือเปล่าล่ะ
ไม : ไม่ค่ะ ชั้นไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นหรอกค่ะ แต่คนอื่นๆมักจะคิดว่าชั้นทำแบบนั้น
เคย์มะ : ถ้างั้นก็ไม่เป็นไรหรอกมั้ง
พอผมพูดบบนั้นไมโอดอลก็ดูท่าทางโล่งอกขึ้นมา
ไม : ตอนแรกชั้นตั้งใจจะให้สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าจัดการเอาเอง แต่ว่าพอชั้นได้เห็นรอยยิ้มของพวกเด็กๆตอนที่ขออาหารเพิ่ม ชั้นก็เลย…
เคย์มะ : ถ้าพวกเด็กๆไม่ต้องหิวก็ดีแล้วนี่นา
ไม : ค่ะ...เอ่อ ท่านเคย์มะ หลังจากแต่งงานแล้วชั้นยังอยากสนับสนุนสถานที่แห่งนี้ต่อไปค่ะ
เคย์มะ : ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรนี่นา
ไม : เอ่อ...เรื่องเงินน่ะค่ะ ที่ชั้นสามารถสนับสนุนที่นี่ได้ตอนนี้ต้องขอบคุณท่านพ่อ แต่พอชั้นแต่งงานแล้วชั้นคงต้องให้สามีของชั้น ชั้นหมายถึง ท่านเคย์…