Saturday, September 2, 2017

LDM ตอนที่ 228

ตอนที่ 228 เตรียมการต้อนรับ ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้มันกำลังจะเกินกว่าที่ผมจะรับมือได้แล้ว ดังนั้นบอกสถานการณ์ตอนนี้ให้ฮาคุซังรู้เอาไว้ก่อนจะดีกว่า ผมหมายถึงว่า ผมไม่คิดว่าเพื่อนบ้านของเรา (โอนเทนโตะ) จะสามารถรับมือไหวเหมือนกัน ผมให้โรคุโกะเขียนจดหมายที่มีเนื้อความว่า [ มีเด็กสาวท่าทางอันตรายที่ใช้ชื่อว่าเลโอน่ามาที่นี่ด้วยล่ะ ] จากนั้นผมก็เคลื่อนย้ายไปที่ [ชายหาดสีขาว] ที่เราสร้างขึ้นตอนประลองดันเจี้ยนครั้งที่แล้วพร้อมกับจดหมาย ...แถวนั้นมีดันเจี้ยนย่อยของ [วงกตสีขาว] อยู่ใกล้ๆ มันคือดันเจี้ยน [ความลับสีขาว] (ตั้งชื่อโดยฮาคุซัง) ที่สร้างเอาไว้เพื่อรับการติดต่อจากทางนี้ โดยทั่วไปแล้วดันเจี้ยนนั้นมันก็ประมาณสายด่วนในการติดต่อฮาคุซังนั่นแหละ หลังจบการประลองดันเจี้ยน ฮาคุซังก็สร้างกระต๊อบ เอ้ย ดันเจี้ยนนั้นขึ้นมา ตรงๆเลยก็ประมาณหนึ่งในบ้านพักตากอากาศของฮาคุซังที่มีฟังค์ชั่นของดันเจี้ยนให้ใช้งานนั่นแหละ เธอถึงขั้นเรียกซิลกี้เอาไว้ที่นั่นเพื่อทำหน้าที่เป็นแม่บ้านอีกด้วย นอกเหนือจากการดูแลกระต๊อบ หน้าที่ของแม่บ้านที่อยู่ที่นั่นก็คือรอคอยการติดต่อในกรณีที่โรคุโกะต้องการจะติดต่อเธอ ถึงมันจะดูฟุ่ยเฟือยไปหน่อย แต่นั่นเป็นอะไรที่สิ่งที่ถูกเรียกว่าฮาคุซังสามารถทำได้อยู่แล้ว แต่ก็ต้องขอบคุณเรื่องนั้นที่ทำให้พวกเราสามารถติดต่อฮาคุซังได้อย่างสะดวกและรวดเร็ว ช่างเป็นอะไรที่น่ากลัวจริงๆ หลังจากที่ฝากจดหมายให้เด็กสาวที่ดูเงียบๆที่อยู่ในชุดเมดสีเขียวเรียบร้อยแล้วผมก็กลับไปที่ดันเจี้ยน ยังไงก็ตาม คนที่รอรับจดหมายของทางฝ่ายเราก็คือ เทนทาเคิลสไลม์ที่เป็นบอสของดันเจี้ยน เทนซัง นั่นเอง เมื่อมีการส่งจดหมาย แค่ฝากจดหมายเอาไว้ที่เทนซัง และเทนซังจะทำหน้าที่ติดต่อมาที่ผมอีกที ตอนนี้รายงานของเราก็ถูกส่งไปแล้ว คำตอบก็น่าจะมาถึงในเร็วๆนี้แหละ เรากำลังพูดถึงฮาคุซังคนนั้นเชียวนะ เพราะงั้นอย่างช้าคงจะมาถึงในวันพรุ่งนี้ … … … เอาล่ะ ถ้างั้นตอนนี้มาสร้างที่พักสำหรับให้พวกซัคคิวบัสอยู่กันเลยดีกว่า… เรื่องสถานที่… ผมคิดว่าผมควรจะสร้างมันเอาไว้ในโซนทุ่งหญ้าดีมั้ยนะ ที่นั่นเป็นจุดพักผ่อนที่ผมสร้างเอาไว้ถัดจากโซนโกดังเก็บของ ส่วนมันจะยังเป็นเขตปลอดภัยอยู่หรือเปล่าน่ะเหรอ… ในเมื่อเร็วๆนี้จะมีพวกซัคคิวบัสไปอาศัยอยู่แถวนั้นมันก็ต้องไม่ปลอดภัยอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ช่างเถอะ ยังไงตอนนี้ก็ได้เวลาที่นักเวทหน้ากากนาริคินจะออกโรงเป็นครั้งแรกหลังจากที่ไม่ได้ออกโรงมานานแล้ว โรคุโกะ : อืมม เคย์มะ ทำไมนายถึงต้องใส่หน้ากากด้วยล่ะ ยังไงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครสามารถเข้ามาในดันเจี้ยนได้ลึกขนาดนี้เลยไม่ใช่เหรอ เคย์มะ (นาริคิน) : มันเป็นเรื่องของความรู้สึกน่ะ เพราะงั้นตอนนี้ผมคือนาริคิน โรคุโกะ : ถ้าเป็นเรื่องความรู้สึกก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ...อืมมม ช่างเถอะ ว่าแต่นายจะสร้างให้เสร็จรวดเดียวเลยเหรอ ….เปล่าหรอก ก่อนอื่นต้องเตรียมชิ้นส่วนที่จะใช้สร้างก่อนต่างหาก เคย์มะ (นาริคิน) : ยังหรอก คราวนี้ผมจะสร้างชิ้นส่วนด้วยโกเล็มไม้ก่อนน่ะ เพราะงั้นช่วยเตรียมไม้เอาไว้ให้ผมเยอะๆทีนะ โรคุโกะ : จ้า จ้า ชั้นจะช่วยเอามันมาจากคลังสินค้าให้ก็แล้วกันนะ จากนั้นโรคุโกะก็เอาท่อนไม้และกิ่งไม้ปริมาณมหาศาลจากห้องมาสเตอร์ออกมากองเอาไว้ในโซนทุ่งหญ้า ถึงมันจะแตกหักไปบ้างนิดหน่อยตอนที่เอาออกมาวางกองเอาไว้ แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะผมยังสามารถใช้ [Create Golem] ได้อยู่ดี เคย์มะ (นาริคิน) : ถ้างั้นผมจะเริ่มล่ะนะ… [Create Golem] ผมปล่อยพลังเวทเข้าไปที่กองไม้เล็กๆจนทั่วและทำการควบคุมมัน จากนั้นก็ทำให้มันเปลี่ยนรุปร่างให้เหมือนดินเหนียว สิ่งแรกที่ผมต้องทำก็คือเอาไม้ที่มีทั้งหมดมารวมกัน จากนั้นค่อยตัดมันออกมาเป็นไม้กระดาน เสา หรือไม่ก็ผลิตภัณฑ์จากไม้ที่จำเป็นต้องใช้ในการสร้างบ้าน ส่วนเปลือกไม้อาจจะสามารถเอาไว้ใช้ทำอย่างอื่นได้ เพราะงั้นผมก็เลยแยกออกมากองเอาไว้ต่างหาก โรคุโกะ : เคย์มะ แค่ทริกนี้อย่างเดียวก็สามารถเอาไปใช้ในการทำมาหากินได้แล้วไม่ใช่เหรอ เคย์มะ (นาริคิน) : ไม่ใช่ทริกซักหน่อย ผมไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องการทำมาหากินแล้วล่ะ ยังไงตอนนี้พวกเราก็มีโรงแรมแล้วนี่นา จริงมั้ย แล้วก็ตอนนี้ผมใส่หน้ากากอยู่ดังนั้นตอนนี้ผมคือนาริคิน ถึงการแปรรูปไม้อย่างเดียวจะใช้ในการทำมาหากินได้ แต่ว่าผมไม่อยากทำงานหนักนี่นา เคย์มะ (นาริคิน) : เอาล่ะ ต่อไปผมจะเรียกโกเล็มธรรมดาออกมาเพื่อให้มันทำการประกอบชิ้นส่วนพวกนี้เข้าด้วยกัน จากนั้นก็ปิดท้ายด้วย [Create Golem] โรคุโกะ : นายไม่จำเป็นต้องใช้ตะปูด้วยสิน้าาาา เคย์มะ (นาริคิน) : ผมว่าจะใช้ในการกลบเกลื่อนซักหน่อยเหมือนกันนะ ด้วยความช่วยเหลือจากโกเล็มหินขนาดใหญ่ที่ผมสร้างมาใช้แทนเครื่องจักรกลหนัก ผมก็สามารถเชื่อมชิ้นส่วนเข้าด้วยกันได้สำเร็จ ผมสร้างชิ้นส่วนของห้อง 12 ห้องเสร็จค่อนข้างเร็ว เหตุผลที่เกินมา 1 ห้องเพื่อให้ดูดีและเป็นเลขคู่ เอาล่ะ จากนี้ผมจะทำให้ห้องแต่ละห้องกลายเป็นบ้านคอนเทนเนอร์เดี่ยว ส่วนห้องน้ำกับห้องอาบน้ำผมวางแผนให้เป็นแบบใช้ร่วมกัน แค่นี้งานส่วนมากก็เรียบร้อยแล้ว สำหรับเรื่องเฟอร์นิเจอร์... ผมแค่วางฟูกและกล่องเปล่าอย่างละชิ้นเอาไว้ในห้องแต่ละห้อง แค่นี้ก็สมบูรณ์แบบ